Denise Strouken is getrouwd met Randy en moeder van Ferial (2) en Jools (4 maanden).
25 juli 2015 beviel Denise zes weken te vroeg van Ferial.

“Wij waren dolblij toen we ontdekten dat we zwanger waren van ons eerste kindje. Mijn zwangerschap verliep zoals het “hoort”. Ook de twintig weken echo was goed. We kregen te horen dat we een zoon kregen. Wat waren we gelukkig en trots: een zoon!
Hij had het naar zijn zin in mijn buik en groeide goed.

Ik ben iemand die niet snel zeurt of klaagt. Ik ben mijn hele zwangerschap fulltime blijven werken. Omdat ik kapster ben moest ik de hele dag staan en dat werd naarmate de zwangerschap vorderde wel steeds zwaarder. Tegen de tijd dat ik de dertig weken aantikte begon mijn lichaam te protesteren.
Ik kreeg steeds vaker last van harde buiken. Dat negeerde ik een beetje, mijn werk ging voor.
Totdat mijn verloskundige met de vuist op tafel sloeg, en letterlijk tegen mij zei dat als ik zo doorging het verkeerd uit zou kunnen uitpakken.
Ik schrok en ik heb mij na die mededeling direct ziek gemeld bij mijn toenmalige werkgever.
Vier dagen daarna belandde ik in het ziekenhuis. De bevalling was begonnen.

Op dat moment had ik de ernst van de situatie nog niet door. Ik wist zeker dat ik ging bevallen, in het ziekenhuis waren ze daar nog niet zo zeker van.
Ik was 34 weken en 3 dagen zwanger op dat moment. Mijn gevoel klopte: na ongeveer 24 uur weeën opvangen (en flink wat gescheld en gepuf) werd ons wondertje Ferial geboren! Ik voelde direct zoveel liefde voor hem, heel bijzonder.

 

 

Maar na een paar minuten op mijn borst te hebben gelegen, werd Ferial bij mij weggehaald om goed nagekeken te worden. Ondanks dat hij prematuur geboren was deed hij het eigenlijk prima. Voor de zekerheid werd hij wel aangesloten op een monitor, zodat hij goed in de gaten gehouden kon worden. En hij moest ook in een couveuse. Ik had nog niet in de gaten hoe “ernstig” het was of zou gaan worden. Ik dacht alleen maar: “onze zoon is geboren. Yes! Die paar dagen in de couveuse is toch helemaal niet erg? Hij is er!”

Totdat hij op de vierde dag ineens een dip kreeg. Die dag werd hij op mijn arm twee keer helemaal blauw. Geen zuurstof! De monitor ging piepen en wij waren helemaal in paniek. Vooral toen het nog een tweede keer gebeurde. Ik ben nog nooit zo bang geweest.
Het vertrouwen dat ik de eerste dagen na zijn geboorte had was in één klap helemaal weg, we stonden ineens met beide benen op de grond: we zijn ouders van een prematuurtje. De lieve verplegers op de afdeling hebben het overgenomen en ons naar huis gestuurd met een “gerust” gevoel.

Het heeft flink wat tijd nodig gehad maar uiteindelijk kregen we beetje bij beetje het vertrouwen terug in ons mannetje. Na die helse dag heeft hij gelukkig bijna geen dipjes meer gehad.
Vanaf dat moment ging hij ineens heel snel; van de monitor af, de couveuse uit en in een gewoon bedje. Hij dronk heel slecht dus de sonde moest nog even blijven. Opeens had hij dat ook door: ’s nachts trok hij zijn sonde er uit en de volgende dag dronk hij ineens uit een flesje. We hadden wat geduld nodig maar hij dronk!

 

 

Zodra premature baby’s zelf gaan drinken dan gaat het ziekenhuis langzaam de ontslagpapieren klaar maken. Dat klonk ons als muziek in de oren. Ik ben de één na laatste dag bij Ferial blijven slapen in een speciale rooming-inn kamer. Om alvast even te oefenen voor thuis. Dat was het moment dat ik mij voor het eerst echt moeder voelde. Alleen met je kindje, alles zelf doen. Klaar maken voor de wijde wereld.

Die hele periode was een achtbaan van emoties. Ik ben heel blij met mijn man Randy die mij intens gesteund heeft.
Nu is onze Ferial alweer twee jaar bij ons, en het is zo’n fantastisch mannetje. Voor ons een heel speciaal kindje, echt een vechtertje. Hij heeft een ontzettend lief karakter en hij is altijd vrolijk. Hij maakt ons iedere dag aan het lachen.

Inmiddels is hij grote broer geworden van een zusje: Jools. Tijdens haar zwangerschap ben ik niet fulltime blijven werken. Ik ben zeker tot 34 weken angstig geweest voor vroeggeboorte. Daarna was iedere dag weer mooi meegenomen.
Ik heb tijdens van Jools zwangerschap extra controles en medicijnen gekregen (bloedverdunners en calcium),  ze denken dat bij de zwangerschap van Ferial de placenta mogelijk los heeft gelaten.
Ferial heeft tot zover wij weten niets aan zijn vroeggeboorte overgehouden. Hij doet het heel goed, hij is dol op zijn zusje en loopt op sommige gebieden zelfs een beetje voor.

 

 

Liefs,
Denise”

Chantal

Chantal, thirty-something, moeder van twee jongens: Roan en Caelan.
Naast fulltime moederen vul ik mijn dagen met fotograferen, planten verzorgen, DIY projecten en op goede dagen gezond eten en sporten ;-)

1 thought on “Mommy diaries: het verhaal van Denise”

  1. Denise wat mooi geschreven. Ik wist helemaal niet dat jullie zoon dit allemaal heeft mee gemaakt. En daarmee jullie ook,!… Ik wist dat hij te vroeg was geboren maar niet alle zorg eromheen. Ook nog gefeliciteerd met jullie dochter. En een heel fijn, gezond en mooi leven gewenst voor jullie allemaal!.. 😘… Knuffjes x Carla

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.